ಗ್ರಹಗಳು-ಒಂಬತ್ತು, ರಸಗಳು-ಒಂಬತ್ತು, ಧಾನ್ಯಗಳು-ಒಂಬತ್ತು,
ರತ್ನಗಳು-ಒಂಬತ್ತು, ಮಾತೆಯ ಉದರದ ವಾಸ ಮಾಸಗಳು-ಒಂಬತ್ತು, ಮಾನವ ಶರೀರದ ದ್ವಾರಗಳು-ಒಂಬತ್ತು .ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಒಂಬತ್ತರ ನಂಟು ಎಣಿಕೆಗೆ ನಿಲುಕದಷ್ಟು !

ಒಂಬತ್ತು ಎಂಬ ಅಂಕೆಯು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಒಂಬತ್ತರ ಮಹಿಮೆಯಾದರೂ ಎಂತಹದು? ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಗುಣಾಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿ ಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ “9" ಎಂಬ ಅಂಕೆಯು, ಒಂಬತ್ತರ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಮೀರು ವುದೇ ಇಲ್ಲ ! ಎಲ್ಲೆ ಮೀರದ ಗಗನದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆದಾಟದ ಭೂಮಿಯಂತೆ. ಉದಾ ಹರಣೆಗೆ 9 *
1 = 9, 9*
2 = 18 = 1 + 8 = 9, 9*
3 = 27 = 2 + 7 = 9 ... ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದಲ್ಲದೆ ಹತ್ತಕ್ಕೇರು ವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಎಂಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಸಮಭಾವ, ಸಮ ಚಿತ್ತ, ಸಾಮರಸ್ಯ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜ್ಯೋತಿಷ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ‘9’ ಭಾಗ್ಯ ಭಾವ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಪ್ರಭಾವ.

ಗ್ರಹಗಳು - ಒಂಬತ್ತು, ರಸಗಳು - ಒಂಬತ್ತು, ಧಾನ್ಯಗಳು - ಒಂಬತ್ತು, ರತ್ನಗಳು - ಒಂಬತ್ತು, ಮಾತೆಯ ಉದರದ ವಾಸ ಮಾಸಗಳು - ಒಂಬತ್ತು, ಮಾನವ ಶರೀರದ ದ್ವಾರಗಳು - ಒಂಬತ್ತು .ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಒಂಬತ್ತರ ನಂಟು ಎಣಿಕೆಗೆ ನಿಲುಕದಷ್ಟು !

ಅದೇ ರೀತಿ ಪ್ರಕೃತಿ-ಶಕ್ತಿ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಆರಾಧನೆಗೊಳ್ಳುವ ಜಗದಂಬೆಯ ಪುನಸ್ಕಾರದ ಪರ್ವದಿನಗಳು ಒಂಬತ್ತು - ಅದೇ ನವರಾತ್ರಿ. ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬವಾದುದರಿಂದ ಶರನ್ನವರಾತ್ರಿ.

ಪ್ರಥಮಂ ಶೈಲಪುತ್ರೀತಿ
ದ್ವಿತೀಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣೀ
ತೃತೀಯಂ ಚಂದ್ರಘಂಟೇತಿ
ಕೂಷ್ಮಾಂಡೇತಿ ಚತುರ್ಥಕಮ್
ಪಂಚಮಂ ಸ್ಕಂದಮಾತೇತಿ
ಷಷ್ಠಂ ಕಾತ್ಯಾಯನೀತಿ ಚ
ಸಪ್ತಮಂ ಕಾಳರಾತ್ರೀಚ
ಮಹಾಗೌರೀತಿ ಚಾಷ್ಟಮಂ
ನವಮಂ ಸಿದ್ಧಿ ಧಾತ್ರೀಚ
ನವದುರ್ಗಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತೀತಾಃ.....

ಎಂದು ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತೀಯಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ದುರ್ಗೆಯರ ರೂಪ ವೈವಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಆದಿದೇವತಾ ಉಪಾಸನೆ ಕುರಿತು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನವರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಥಮ ದಿವಸ ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾ, ಎರಡನೇ ದಿನ ಆರ್ಯದುರ್ಗಾ, ಮೂರನೇ ದಿನ ಭಗವತೀ ದುರ್ಗಾ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ದಿನ ಕುಮಾರಿ ದುರ್ಗಾ, ಐದನೆಯ ದಿನ ಅಂಬಿಕಾ ದುರ್ಗಾ, ಆರನೆಯ ದಿನ ಮಹಿಷಮರ್ದಿನಿ ದುರ್ಗಾ, ಏಳನೆಯ ದಿನ ಚಂಡಿಕಾ ದುರ್ಗಾ, ಎಂಟನೆಯ ದಿನ ಸರಸ್ವತೀ ದುರ್ಗಾ, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ದಿನ ವಾಗೀಶ್ವರೀ ದುರ್ಗಾ ಎಂದು ಒಂಬತ್ತು ರೀತಿ ಪೂಜಾಲಂಕಾರ, ಆವಾಹನೆ, ಪ್ರಾಣಪ್ರತಿಷ್ಠಾದಿ ಕರ್ಮಾಂಗ ಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ.

ಆವಾಹನಾದಿಗಳನ್ನು ಕಲಶದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವೆಡೆ ಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರು ಶ್ರೀಚಕ್ರ, ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾರಾಧನೆಯು ತಾಂತ್ರಿಕತೆಗೆ ಮತ್ತು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಉದ್ದೀಪನಕ್ಕೆ ಎಂಬ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯು ಹಲವರಲ್ಲಿದೆ. ಕೇವಲ ಪೌರಾಣಿಕ ಸ್ತುತಿ - ಸ್ತೋತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ದುರ್ಗಾರಾಧನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ವೈದಿಕವಾಗಿ ಶಕ್ತ್ಯಾರಾಧನೆಗೆ ಮಹತ್ವಗಳಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನೀಯ ವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಋಗ್ವೇದದ ಹತ್ತನೆಯ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿನ “ದೇವೀ ಸೂಕ್ತ"ವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ. ಆದಿಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಂತೂ ತಾಯಿ ಭಗವತಿಯ ಕುರಿತು ಸೃಜಿಸಿದ “ಸೌಂದರ್ಯ ಲಹರೀ" ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ.

ಮನಸ್ತ್ವಂ ವ್ಯೋಮ ತ್ವಂ ಮರುದಸಿ ಮರುತ್ಸಾರಥಿರಸಿ
ತ್ವಮಾಪಸ್ತ್ವಂ ಭೂಮಿಸ್ತ್ವಯಿ ಪರಿಣತಾಯಾಂ ನಹಿ ಪರಮ್|
ತ್ವಮೇವ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಪರಿಣಮಯಿತುಂ ವಿಶ್ವವಪುಷಾ
ಚಿದಾನಂದಾಕಾರಂ ಶಿವಯುವತಿ ಭಾವೇನ ಬಿಭ್ಯಷೇ||

ಅಂದರೆ, ಆಜ್ಞಾಚಕ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಮನಸ್ತತ್ತ್ವ, ವಿಶುದ್ಧಿ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಆಕಾಶತತ್ವ, ಅನಾಹತಾಚಕ್ರದಲ್ಲಿರುವ ವಾಯುತತ್ತ್ವ, ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನ ದಲ್ಲಿರುವ ಅಗ್ನಿತತ್ತ್ವ, ಮಣಿ ಪೂರಕದಲ್ಲಿರುವ ಜಲತತ್ವ, ಮೂಲಾ ಧಾರದಲ್ಲಿರುವ ಭೂತತ್ತ್ವ ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೇ ಎಂದು ಭಗವತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಮಾನವನ ಶರೀರ ಭಾವ ದಲ್ಲಿರುವ ಪಂಚಭೂತ ತತ್ತ್ವಗಳು ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಭಗವತಿಯ ಆಜ್ಞಾ ಪಾಲನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವ.

ನವರಾತ್ರಿಯ ಪರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾರಾಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆರಾಧನೆಯು ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ “ನವಾಕ್ಷರಿ"ಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಸುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಕೈಂಕರ್ಯವು ತಾಯಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಕ್ಕಳು ನಡೆಸುವ ಭಕ್ತಿ ಭಾವದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ.

“ಯಾ ದೇವೀ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಮಾತೃರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾ"
ಎಂಬ ಮಾತೃಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನವಮಾಸ ಧರಿಸಿದ ಮಾತೆಯ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ನವ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ ಪಾವನರಾಗೋಣ.

ಈ ವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿ

ವರದಿಯ ವಿವರಗಳು

ವರದಿಗಾರರು : ಗ.ಕ.ವಿಶೇಷ ವರದಿಗಾರರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ದಿನಾಂಕ : 2008-09-30